Vlierbessen in de tuin

Planttips voor vlierbessen in de tuin:

Vlierbessen groeien optimaal op humusrijke, vochthoudende, stikstofrijke gronden die niet te nat of te droog zijn.
Op goede grond is de productie beter dan op minder goede grond.

De pH mag licht zuur tot licht alcalisch zijn (6 tot 7,5). Bij voorkeur heeft de vlier een licht alcalische zandgrond.

Ze groeien best op een zonnige plaats, maar verdragen ook half schaduw. Een zonnige standplaats doet de bessen gelijkmatiger rijpen, zodat de pluk vlotter kan verlopen.

Grasstroken onder de vlier zijn toegelaten.

Vlierstruiken zijn goed bestand tegen luchtverontreiniging.

Plantafstanden van struiken: 6 x 4 m of 5 x 4 m 
Plantafstand van vlier op stam: 5 x 3 (3,5) m. Een steunpaal is noodzakelijk voor de boomvormen.

Gebruik bij voorkeur sterke éénjarige- of tweejarige planten.

Vlier snoeien? Snoeien van oudere vlierbessenstruiken: 

Tracht de 6- 8 stevige laagstaande eenjarige twijgen te behouden. Zware twijgen mogen teruggesnoeid worden op 2 paar ogen.

Oude struiken: verwaarloosde struiken laten zich goed snoeien. Snoei (zaag) terug tot 30-50 cm boven de grond.

Snoeitijdstip november- maart of eventueel na de bloei (juni).  

Aanbevolen vlierrassen voor verwerking tot vitaminerijke drankjes:

Vlierbessenrassen bestaan in de kleuren paarszwart, zwart en rood. 
De bessen zijn oogstbaar tijdens de maanden september- oktober. 

Vanaf het 2de jaar kunnen de eerste bessen geoogst worden. Bij alle rassen is 2-3 keer doorplukken noodzakelijk. In volle productie kan één struik ongeveer 25 kg bessen geven.

Een hoog kleurstofgehalte hebben de rassen 'Skondol', 'Samyl', 'Sampo', 'Mammut' en 'Haschberg'. Neem bij voorkeur rassen die bij rijpheid donkerrode vruchtstelen hebben. De groene delen bevatten de toxische stof sambunigrine.

Vogelafweer voor de rijpende bessen is meestal wenselijk. 

Vlierbessenstruiken/ bomen zijn ongeveer 15 jaar in productie en daarna begint de kwaliteit en productie sterk achteruit te gaan.

Naamgeving bij Sambucus nigra - vlierbessen:

- Wetenschappelijke naam: Sambucus nigra
- Nederlandse naam: vlier, zwarte vlier, Europese vlier, gewone vlier, vlierbessen 
- Familie: Caprifoliaceae (Adoxaceae)
- Engels: Common Elder, Elderberry, elderberries, European Elderberry
- Frans: sureau noir, Sureau, Seuillet, Sagon, Baie de sureau
- Duits: Schwarzer Holunder, Fliederbeere, Holler, Die Flieder, holunderbeere
- Deens: hyldebær

 

Etymologische betekenis van Sambucus nigra:

Sambucus: Verschillende betekenissen mogelijk: 1) Oude naam voor vlierboom 2) de sambuca is een oud snaarinstrument gemaakt uit vlierhout 3) Van 'sambuke' (Grieks) fluit; verwijzend naar het gebruik om fluitjes te maken van jonge twijgen.

nigra (niger, nigrum): zwart; verwijzend naar de zwarte bessen bij rijpheid

Afkomst van inheemse vlierbessenstruik:

De vlierstruik hoort van nature uit in onze streken thuis. Er zijn in het totaal zowat 25 verschillende soorten, die over de ganse wereld verspreid zijn.
De wilde soorten worden door de vogels verspreid en hebben kleinere bessen dan de gekweekte cultuurvariëteiten.

 

Plantkundige kenmerken van de Sambucus nigra - vlierbes:

Plantenfamilie:  

De vlier wordt meestal tot de Caprifoliaceae - kamperfoeliefamilie gerekend. Soms wordt de Sambucus ook tot de Adoxaceae (Muskuskruidfamilie) en Sambucaceae gerekend.

Sambucus nigra-Zwarte vlierblad. Samengesteld, oneven geveerd. Gezaagde bladrand.

De vlierstruik is een overjarige, meestal halfhoutachtige/kruidachtige struik of heester. Het groene blad is samengesteld, oneven geveerd en heeft bij kneuzing een onaangename geur. De bladrand is gezaagd.

Platte geelwitte schermen in juni die zelffertiel zijn (zelfbestuivend).

De bladverliezende struiken wortelen erg oppervlakkig. Vlierbessenstruiken kunnen ook gemakkelijk tot boom omgevormd worden.

Het is een eenhuizige insectenbestuiver. Astma-gevoelige mensen kunnen omwille van de overvloedige pollen beter geen vlier planten.


Om vlierbessen (steenvruchten) te bekomen zijn geen mannelijke bestuivers noodzakelijk.

Sambucus nigra: blad, bloemen en zwarte vlierbessen

Vlierstruiken kunnen bij sterke groei 3-8 m hoog en 3-5 m breed worden.
De scheuten zijn aanvankelijk groen en met wratten bedekt. Later wordt de schors grijsachtig en vertoont talrijke scheurtjes. Onder de schors bevindt zich een tweede schors die lichtgroen van kleur is. 
De twijgen zijn gevuld met wit merg.
Talrijke voorjarige scheuten, welke het jaar erop bloemen dragen.
De witte schermbloemen verschijnen in mei-juni en zijn bruikbaar voor limonade te maken.

Glanzende, blauwzwarte wrangsmakende bessen (6-8 mm dik) die veel ijzer bevatten. Er bestaat ook een witvruchtige vorm van de vlier, die ook zeer goed te verwerken is tot bijvoorbeeld wijn. (Sambucus nigra albida)

De rijpe vlierbessen zijn rijk aan de vitaminen ( A, B, C), kalium, invertsuiker, sporenelementen, organische zuren, tannine/ looizuur en bio-actieve stoffen.

Onrijpe vlierbessen en groene plantendelen zijn giftig. Ook rijpe bessen kan je best eerst koken, dan wordt het gif afgebroken..

Van de rijpe vlierbessen maak je sap, wijn of hoestsiroop.